Gioachino Rossini, urodzony 29 lutego 1792 roku w Pesaro, to postać monumentalna w historii muzyki, której twórczość wyznaczyła nowy kierunek rozwoju opery. Już w wieku 18 lat zadebiutował na scenie, a jego geniusz szybko zdobył uznanie na całym kontynencie. Jest autorem ponad 40 oper, w tym arcydzieł takich jak „Cyrulik sewilski”, które do dziś bawią i zachwycają publiczność. Rossini, który zmarł 13 listopada 1868 roku, pozostawił po sobie bogate dziedzictwo, a jego muzyka stanowi fundament gatunku opera buffa i bel canto.
Pochodził z rodziny muzyków – jego ojciec, Giuseppe, był waltornistą, a matka, Anna, śpiewaczką operową. W życiu prywatnym kompozytora ważną rolę odegrała primadonna Isabella Colbran, którą poślubił w 1822 roku. Jego życie obfitowało w sukcesy, ale i w niespodziewane zwroty akcji, jak nagłe wycofanie się z tworzenia oper w szczytowym momencie kariery.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na marzec 2024 roku Gioachino Rossini miałby 232 lata.
- Żona/Mąż: Isabella Colbran
- Dzieci: Brak informacji o dzieciach.
- Zawód: Kompozytor operowy
- Główne osiągnięcie: Skomponowanie opery „Il barbiere di Siviglia” (Cyrulik sewilski)
Gioachino Rossini: Kompozytor, który zmienił oblicze opery
Kim był Gioachino Rossini?
Gioachino Antonio Rossini, włoski kompozytor, przyszedł na świat 29 lutego 1792 roku w nadmorskim mieście Pesaro. Jego nietypowa data urodzenia, przypadająca w roku przestępnym, stanowiła pewną osobliwość. Rossini jest powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców epoki przejściowej między klasycyzmem a romantyzmem, a jego dzieła zrewolucjonizowały zarówno operę komiczną, jak i poważną. W pierwszej połowie XIX wieku stał się kluczową postacią europejskiego życia muzycznego. Kompozytor zmarł 13 listopada 1868 roku, przeżywszy 76 lat.
Rodzina i życie prywatne Gioachino Rossiniego
Rodzice i ich zawody
Gioachino Rossini był jedynym dzieckiem Giuseppe i Anny Rossinich. Jego ojciec, Giuseppe Rossini, był muzykiem, pełniącym funkcję trębacza i waltornisty. Matka, Anna z domu Guidarini, choć z zawodu była szwaczką, posiadała również talent wokalny i występowała jako śpiewaczka operowa. Muzyczne środowisko, w którym dorastał młody Gioachino, z pewnością wpłynęło na jego późniejszą karierę.
Charakter ojca i jego problemy prawne
Giuseppe Rossini, ojciec kompozytora, charakteryzowany był jako osoba urocza, lecz zarazem porywcza i niefrasobliwa. Jego niepokorna natura doprowadziła go dwukrotnie do więzienia. Pierwszy raz został osadzony w 1790 roku za niesubordynację wobec władz lokalnych. Następnie, w latach 1799–1800, przebywał w więzieniu w związku z działalnością republikańską i wspieraniem wojsk Napoleona Bonaparte. Te wydarzenia z dzieciństwa Gioachina mogły kształtować jego postrzeganie świata i autorytetów.
Małżeństwo z Isabellą Colbran
W marcu 1822 roku, w wieku 30 lat, Gioachino Rossini poślubił Isabellę Colbran. Była ona znaną i cenioną primadonną teatru San Carlo w Neapolu, odznaczającą się wybitnym talentem wokalnym i scenicznym. Colbran była o siedem lat starsza od Rossiniego. Ich związek był ważnym etapem w życiu kompozytora, łączącym osobiste szczęście z profesjonalną współpracą.
Relacje z kobietami przed małżeństwem
Zanim Gioachino Rossini zawarł związek małżeński, był znany ze swojej skłonności do nawiązywania bliskich relacji z artystkami z zespołów, z którymi współpracował. Do jego wczesnych partnerek należały między innymi śpiewaczki Ester Mombelli i Maria Marcolini. Te związki, choć nieformalne, stanowiły część jego życia towarzyskiego w świecie opery.
Kariera operowa Gioachino Rossiniego
Wczesny start i edukacja muzyczna
Talent muzyczny Gioachino Rossiniego ujawnił się bardzo wcześnie. Już w wieku 12 lat rozpoczął komponowanie, a formalną edukację muzyczną odebrał w Liceo Musicale w Bolonii. Mimo że po dwóch latach nauki zaproponowano mu kontynuowanie studiów, Rossini zdecydował się przerwać formalną edukację. Postanowił zdobywać cenne doświadczenie w „prawdziwym świecie” teatrów muzycznych, co pozwoliło mu na szybsze wejście na profesjonalną scenę. Naukę kontrapunktu rozpoczął w 1807 roku, a już w wieku 14 lat słyszał wystawienie swojej pierwszej opery. Włoski kompozytor wcześnie zaczął skomponować swoje pierwsze dzieła.
Debiut sceniczny
Pierwsza wystawiona opera Gioachino Rossiniego, jednoaktowa komedia „La cambiale di matrimonio”, miała swoją premierę w weneckim Teatro San Moisè w listopadzie 1810 roku. W tym czasie kompozytor miał zaledwie 18 lat, co czyniło go jednym z najmłodszych twórców, którzy odnieśli sukces na scenie operowej. Ta premiera w Wenecji zapoczątkowała jego błyskotliwą karierę jako twórcy oper.
Okres neapolitański (1815–1822)
W 1815 roku Gioachino Rossini objął stanowisko dyrektora muzycznego teatrów królewskich w Neapolu. Okres ten był niezwykle produktywny. Dzięki dostępowi do stałego zespołu wybitnych śpiewaków i doskonałej orkiestry, mógł tworzyć dzieła bardziej rozbudowane i ambitne. W ciągu tych siedmiu lat napisał aż 18 oper, co świadczy o jego niezwykłej pracowitości i wszechstronności. W tym czasie pojawił się jako dyrektor artystyczny teatrów San Carlo i del Fondo.
Sukces opery „Il barbiere di Siviglia” („Cyrulik sewilski”)
W 1816 roku w Rzymie odbyła się premiera najsłynniejszego dzieła Rossiniego, opery „Il barbiere di Siviglia” („Cyrulik sewilski”). Choć pierwszy wieczór okazał się katastrofą z powodu licznych incydentów na scenie, dzieło to szybko zdobyło światowe uznanie i stało się fenomenem. Opera ta, oparta na dramacie o tym samym tytule, jest dziś uznawana za jedno z najważniejszych dzieł w historii muzyki operowej i jedną z najczęściej wykonywanych oper Rossiniego. Premiera opery miała miejsce w Teatro Argentina.
Ostatnia opera i kontrakt paryski
Po przeprowadzce do Paryża w 1824 roku, Gioachino Rossini kontynuował swoją twórczość. W tym okresie skomponował między innymi „Il viaggio a Reims” oraz swoje ostatnie wielkie dzieło operowe – „Guillaume Tell” (Wilhelm Tell), którego premiera miała miejsce w 1829 roku. Opera ta, wraz z uwerturą, do dziś pozostaje jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych utworów. Była to jednocześnie jego ostatnia opera, kończąca ten etap jego kariery.
Niespodziewana emerytura
Po premierze „Wilhelma Tella” w 1829 roku, Gioachino Rossini, mając zaledwie 37 lat i będąc u szczytu sławy, podjął zaskakującą decyzję o wycofaniu się z pisania oper. Przez kolejne 40 lat życia nie skomponował już żadnego dzieła scenicznego. Ta decyzja, choć niespodziewana dla świata muzyki, pozwalała mu na realizację innych pasji i czerpanie radości z życia bez presji tworzenia kolejnych oper. Kompozytor wolał teraz poświęcić się innym formom twórczości.
Osiągnięcia i międzynarodowa sława Gioachino Rossiniego
Tytuł „maestro di cartello”
Ogromny sukces opery „La pietra del paragone” w mediolańskiej La Scali w 1812 roku przyniósł Gioachino Rossiniemu prestiżowy tytuł „maestro di cartello”. Oznaczało to, że samo pojawienie się jego nazwiska na afiszu gwarantowało pełne sale i zainteresowanie publiczności. Był to dowód na jego rosnącą popularność i uznanie w świecie włoskiej opery.
Międzynarodowa sława
Już w 1813 roku, po sukcesie opery „Tancredi”, nazwisko Rossiniego stało się znane na całym świecie. Jego dzieła zaczęły być wystawiane w najważniejszych metropoliach muzycznych, docierając do Londynu w 1820 roku i do Nowego Jorku w 1825 roku. Ta międzynarodowa sława potwierdziła, że Rossini stał się jednym z czołowych twórców epoki, a jego muzyka zyskała globalne uznanie. Opery pisane przez niego osiągały sukcesy na deskach teatrów na całym świecie.
Muzyka i styl Gioachino Rossiniego
„Kod Rossiniego”
Gioachino Rossini wypracował charakterystyczny styl, który stał się jego znakiem rozpoznawczym. Do jego kluczowych elementów zalicza się słynne „crescendo Rossiniego”, czyli stopniowe narastanie dynamiki i tempa, które potęgowało emocje i napięcie muzyczne. Ponadto, kompozytor wyróżniał się specyficzną strukturą arii, często wykorzystującą wirtuozowskie popisy wokalne, co było charakterystyczne dla stylu bel canto. Jego muzyka odznaczała się lekkością i błyskotliwością, co przysporzyło mu wielu wielbicieli.
Produktywność i autocytaty
W latach 1810–1823 Gioachino Rossini wykazał się niezwykłą produktywnością, komponując aż 34 opery. Tak ogromne tempo pracy zmuszało go do kreatywnego wykorzystania materiału muzycznego. Często „pożyczał” fragmenty muzyczne ze swoich wcześniejszych dzieł, co było powszechną praktyką w tamtych czasach. Przykładem może być uwertura do „Cyrulika sewilskiego”, która pochodzi z wcześniejszej opery „Elisabetta, regina d’Inghilterra”. Ta technika pozwalała mu na efektywne tworzenie nowych dzieł, jednocześnie zachowując spójność stylistyczną.
Późna twórczość
Po przejściu na operową emeryturę, Gioachino Rossini nie zaprzestał całkowicie swojej działalności kompozytorskiej. Skupiał się na innych formach muzycznych. Pisał m.in. utwory religijne, z których najbardziej znane jest „Stabat Mater”. Ponadto, stworzył zbiór drobnych utworów fortepianowych i wokalnych, które żartobliwie nazwał „Péchés de vieillesse” (Grzechy starości). Te późniejsze kompozycje ukazują inną, bardziej intymną stronę jego talentu, świadcząc o jego ciągłej pasji do muzyki.
Majątek i finanse Gioachino Rossiniego
Sukces finansowy
Sukcesy komercyjne oper Gioachino Rossiniego sprawiły, że z czasem stał się on człowiekiem bardzo majętnym. Jego dzieła cieszyły się ogromną popularnością, co przekładało się na znaczące dochody. Uznaje się, że właśnie ten sukces finansowy był jednym z powodów jego wczesnej rezygnacji z intensywnej pracy kompozytorskiej. Rossini po prostu nie musiał już zarabiać na życie pisaniem kolejnych dzieł, co pozwoliło mu na przejście na operową emeryturę i realizację innych pasji.
Ciekawostki i późniejsze lata życia Gioachino Rossiniego
„Rossini fever” w Wiedniu
Podczas wizyty w Wiedniu w 1822 roku, Gioachino Rossini wywołał prawdziwą histerię wśród mieszkańców miasta. Biografowie określają to zjawisko mianem „gorączki Rossiniego” (ang. „Rossini fever”). Jego obecność i muzyka budziły powszechny entuzjazm, co świadczyło o jego olbrzymiej popularności i wpływie na ówczesną kulturę muzyczną. Spotkał się tam również z Ludwigiem van Beethovenem, który wyraził uznanie dla jego talentu.
Salony muzyczne w Paryżu
Po powrocie do Paryża w 1855 roku, Gioachino Rossini stał się postacią centralną życia towarzyskiego i artystycznego miasta. Zasłynął dzięki swoim sobotnim salonom muzycznym, które gromadziły największe osobistości świata sztuki. Były one regularnie odwiedzane przez takich artystów jak Franz Liszt czy Giuseppe Verdi, co świadczyło o jego niezmiennym prestiżu i wpływie na środowisko muzyczne. Jego salon stał się miejscem spotkań i inspiracji dla wielu twórców.
Spotkanie z Beethovenem
Podczas swojego pobytu w Wiedniu, Gioachino Rossini miał okazję spotkać się z Ludwigiem van Beethovenem. Mimo że Beethoven był już wówczas głuchy, wyraził uznanie dla talentu młodszego kompozytora. Zgodnie z przekazami, Beethoven radził mu jednak, aby trzymał się opery komicznej, sugerując, że to właśnie w tym gatunku Rossini ma największy potencjał. To spotkanie dwóch gigantów muzyki epoki jest jednym z ciekawszych epizodów w biografii Rossiniego.
Dzieła Gioachino Rossiniego
Najważniejsze opery
Gioachino Rossini skomponował znaczącą liczbę dzieł operowych, które na trwałe wpisały się w historię muzyki. Poniżej znajdują się niektóre z jego najbardziej znanych oper:
- „La cambiale di matrimonio” (1810)
- „Tancredi” (1813)
- „L’italiana in Algeri” (Włoszka w Algierze) (1813)
- „Il barbiere di Siviglia” (Cyrulik sewilski) (1816)
- „La Cenerentola” (Kopciuszek) (1817)
- „Guillaume Tell” (Wilhelm Tell) (1829)
Inne ważne dzieła
Oprócz swojej bogatej twórczości operowej, Gioachino Rossini pozostawił po sobie również inne znaczące kompozycje:
- „Stabat Mater” (utwór religijny)
- „Péchés de vieillesse” (zbiór drobnych utworów fortepianowych i wokalnych)
Kluczowe daty w życiu Gioachino Rossiniego
Poniższa tabela przedstawia chronologiczny przegląd najważniejszych wydarzeń z życia i kariery Gioachino Rossiniego:
| Data | Wydarzenie |
|---|---|
| 29 lutego 1792 | Narodziny Gioachino Antonio Rossiniego w Pesaro. |
| 1810 | Premiera pierwszej wystawionej opery: „La cambiale di matrimonio” w Teatro San Moisè w Wenecji. |
| 1812 | Ogromny sukces opery „La pietra del paragone” w mediolańskiej La Scali, przyniósł mu tytuł „maestro di cartello”. |
| 1813 | Sukces opery „Tancredi”, nazwisko Rossiniego stało się znane na całym świecie. |
| 1815 | Rossini zostaje dyrektorem muzycznym teatrów królewskich w Neapolu. |
| 1816 | Premiera opery „Il barbiere di Siviglia” („Cyrulik sewilski”) w Rzymie. |
| 1822 | W marcu poślubia Isabellę Colbran. Odbywa się wizyta w Wiedniu, podczas której wywołuje „gorączkę Rossiniego”. |
| 1829 | Premiera „Guillaume Tell” (Wilhelm Tell), ostatniej wielkiej opery Rossiniego. |
| 1855 | Powrót do Paryża, gdzie staje się znany z organizacji sobotnich salonów muzycznych. |
| 13 listopada 1868 | Śmierć kompozytora w wieku 76 lat. |
Warto wiedzieć: Gioachino Rossini, będąc u szczytu sławy, w wieku zaledwie 37 lat, zdecydował się na niespodziewaną emeryturę od pisania oper, która trwała przez kolejne 40 lat życia.
Gioachino Rossini, mimo przedwczesnego zakończenia kariery operowej, pozostawił po sobie dziedzictwo, które na zawsze zmieniło oblicze muzyki. Jego błyskotliwe melodie, innowacyjne rozwiązania formalne i niezrównane poczucie humoru sprawiły, że do dziś pozostaje jednym z najbardziej uwielbianych i cenionych kompozytorów operowych w historii. Jego twórczość stanowi dowód na to, że prawdziwy geniusz potrafi wyznaczać nowe ścieżki i inspirować kolejne pokolenia artystów.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jakie opery napisał Rossini?
Gioacchino Rossini napisał około 40 oper. Do jego najbardziej znanych dzieł należą „Cyrulik sewilski”, „Szkoda na wydaniu” oraz „Wilhelm Tell”.
Jaki jest tytuł opery Rossiniego?
Tytuły oper Rossiniego są bardzo różnorodne, a do najbardziej rozpoznawalnych należą „Il barbiere di Siviglia” (Cyrulik sewilski) oraz „Guillaume Tell” (Wilhelm Tell). Wśród innych znanych oper można wymienić „L’italiana in Algeri” (Włoszka w Algierze) czy „La Cenerentola” (Kopciuszek).
Dlaczego Rossini przestał komponować?
Rossini przestał komponować opery w wieku 37 lat, mimo że żył jeszcze przez kolejne 40 lat. Przyczyną mogło być osiągnięcie szczytu sławy i satysfakcji finansowej, a także problemy zdrowotne i zmęczenie presją komponowania.
Co to są Rossini?
Rossini najczęściej odnosi się do Gioacchino Rossiniego, wybitnego włoskiego kompozytora operowego epoki bel canta. Jego nazwisko jest również używane do określania stylu muzycznego, który charakteryzuje jego dzieła, czy też potraw nazwanych na jego cześć, np. „filetto alla Rossini”.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Gioachino_Rossini
