Luis Aragonés Suárez Martínez, powszechnie znany jako Luis Aragonés, był postacią ikoniczną dla hiszpańskiego futbolu – wybitnym piłkarzem i rewolucyjnym trenerem. Urodził się 28 lipca 1938 roku w Madrycie, a zmarł 1 lutego 2014 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo niezliczonych sukcesów. Aragonés miał 75 lat w momencie śmierci. Jako zawodnik, zyskał przydomek „Zapatones” („Wielkie buty”), który nawiązywał do jego potężnych umiejętności strzeleckich, zwłaszcza przy wykonywaniu rzutów wolnych. Jego kariera obejmowała grę dla takich klubów jak Atlético Madryt, gdzie zapisał się jako najlepszy strzelec w historii, oraz reprezentowanie barw narodowych Hiszpanii. Jako szkoleniowiec, zrewolucjonizował hiszpański futbol, wprowadzając styl gry „tiki-taka” i prowadząc reprezentację Hiszpanii do historycznego zwycięstwa na Mistrzostwach Europy w 2008 roku.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 75 lat (w momencie śmierci)
- Żona/Mąż: brak danych
- Dzieci: brak danych
- Zawód: Piłkarz, Trener
- Główne osiągnięcie: Zwycięstwo na Mistrzostwach Europy 2008 jako trener reprezentacji Hiszpanii
Luis Aragonés: Piłkarz i Ikona Atlético Madryt
Pełne imię i nazwisko Luisa Aragonésa brzmiało José Luis Aragonés Suárez Martínez. Urodził się 28 lipca 1938 roku w Madrycie, w dzielnicy Hortaleza. Zmarł 1 lutego 2014 roku w wieku 75 lat. Jego piłkarska kariera rozpoczęła się w 1957 roku w Getafe Deportivo, a rok później przeniósł się do Realu Madryt. Pomimo gry dla „Królewskich”, nie zdołał przebić się do pierwszej drużyny i w latach 1958–1960 był wypożyczany do Recreativo Huelva, Hércules i Úbeda. W Hérculesie jego skuteczność była imponująca – w 24 meczach strzelił 17 bramek. Przełom nastąpił w 1960 roku, kiedy dołączył do Realu Oviedo, debiutując w Primera División. Następnie, w latach 1961–1964, grał dla Realu Betis, gdzie rozegrał 82 mecze i zdobył 33 gole.
Najlepszy strzelec w historii Atlético Madryt
Jednak to Atlético Madryt stało się klubem jego życia. W latach 1964–1974, przez dekadę, Aragonés grał dla „Los Colchoneros”, stając się legendą. Rozegrał 265 meczów ligowych, w których zdobył 123 bramki, co do dziś czyni go najlepszym strzelcem w historii klubu. Był również jednym z zawodników z największą liczbą występów w barwach Atlético.
Finał Pucharu Europy 1974
Szczególnie pamiętny był sezon 1973/74, ostatni dla Aragonésa jako piłkarza. Dotarł wówczas z Atlético do finału Pucharu Europy. W meczu przeciwko Bayernowi Monachium, w dogrywce, strzelił bramkę na 1:0, jednak ostatecznie trofeum nie trafiło do Madrytu.
Kariera reprezentacyjna
Luis Aragonés zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii 8 maja 1965 roku. W sumie wystąpił w 11 meczach kadry narodowej, strzelając 3 bramki. Jego debiut jako kapitana reprezentacji miał miejsce w październiku 1970 roku.
Luis Aragonés: Rewolucjonista na Ławce Trenerskiej
Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Luis Aragonés rozpoczął niezwykle bogatą i wpływową karierę trenerską. Jego powroty do Atlético Madryt były liczne i owocne – prowadził klub aż sześciokrotnie, co czyni go najbardziej utytułowanym szkoleniowcem w historii tego klubu. Zdobył z nim osiem trofeów, w tym mistrzostwo Hiszpanii w 1977 roku i cztery Puchary Króla.
Sukcesy z FC Barceloną i innymi klubami
W sezonie 1987–1988 Aragonés pracował z FC Barceloną, z którą zdobył Puchar Króla. Prowadził również inne hiszpańskie kluby, takie jak Espanyol, Sevilla, Valencia, Real Betis, Real Oviedo i Mallorca, udowadniając swoją wszechstronność i doświadczenie.
Powrót do elity z Atlético Madryt
W 2001 roku, gdy Atlético Madryt grało w Segunda División, Aragonés podjął się misji ratunkowej. Po raz szósty objął stery w klubie i w sezonie 2001–02 z sukcesem wywalczył awans do Primera División.
Mistrzostwo Europy 2008 i styl „tiki-taka”
Największym osiągnięciem trenerskim Luisa Aragonésa było poprowadzenie reprezentacji Hiszpanii do historycznego zwycięstwa na Mistrzostwach Europy w 2008 roku. Selekcjoner dokonał odważnych zmian w kadrze, stawiając na młodszych zawodników i wprowadzając rewolucyjny styl gry oparty na krótkich podaniach, znany jako „tiki-taka”. Ten triumf zakończył 44-letnią posuchę Hiszpanii w zdobywaniu międzynarodowych trofeów i zapoczątkował złotą erę w historii hiszpańskiego futbolu.
Ten styl gry, wdrożony przez Aragonésa, wywarł ogromny wpływ na światowy futbol i stał się synonimem sukcesu hiszpańskiej reprezentacji.
Praca w Turcji
Po sukcesie na Euro 2008, w lipcu 2008 roku Aragonés przeniósł się do tureckiego klubu Fenerbahçe, gdzie spędził sezon 2008–2009. Był to jego jedyny epizod trenerski poza granicami Hiszpanii.
Nagrody i Osiągnięcia Luisa Aragonésa
Luis Aragonés zebrał imponującą kolekcję nagród i osiągnięć zarówno jako piłkarz, jak i trener.
Osiągnięcia jako piłkarz
- Mistrz Hiszpanii: 1966, 1970, 1973
- Zdobywca Pucharu Króla: 1965, 1972
- Zdobywca Trofeum Pichichi (najlepszy strzelec ligi): 1969–70 (dzielone)
Osiągnięcia jako trener
- Mistrz Hiszpanii: 1977 (z Atlético Madryt)
- Zdobywca Pucharu Króla: 1976, 1985, 1992 (z Atlético Madryt), 1988 (z FC Barceloną)
- Zdobywca Superpucharu Hiszpanii: 1985 (z Atlético Madryt)
- Zdobywca Pucharu Interkontynentalnego: 1974
- Mistrz Europy: 2008 (z reprezentacją Hiszpanii)
Wyróżnienia indywidualne
Jego wkład w rozwój futbolu został doceniony licznymi nagrodami. W 1977 roku otrzymał nagrodę Don Balón dla najlepszego trenera. W 2008 roku został uznany za Najlepszego Trenera Narodowego na Świecie przez IFFHS, a także otrzymał prestiżowe wyróżnienie Marca Leyenda. Pośmiertnie, w 2014 roku, uhonorowano go Złotym Medalem Wspólnoty Madrytu.
Kontrowersje i Osobowość Luisa Aragonésa
Luis Aragonés, znany ze swojego temperamentu, nie stronił od kontrowersji. W 2004 roku, podczas treningu, został nagrany, jak używał rasistowskich określeń wobec Thierry’ego Henry’ego, co wywołało szerokie oburzenie i doprowadziło do nałożenia grzywny na hiszpańską federację przez UEFA.
Przesądy i lęk przed kolorem żółtym
Aragonés był również znany ze swoich specyficznych przesądów. Jednym z nich był silny lęk przed kolorem żółtym. Ten irracjonalny strach wpływał na jego postrzeganie pewnych elementów, czego przykładem była jego prośba, aby na Euro 2008 rezerwowe stroje reprezentacji Hiszpanii określać mianem „musztardowych”, a nie „żółtych”.
Statystyki i Ciekawostki
Luis Aragonés był jednym z trenerów z największą liczbą rozegranych meczów w historii. W swojej karierze menedżerskiej poprowadził drużyny w 1151 oficjalnych spotkaniach, notując imponujący bilans 567 zwycięstw. Jego najwyższa skuteczność, przekraczająca 70%, została osiągnięta w latach 2004–2008 jako selekcjoner reprezentacji Hiszpanii, gdzie wygrał 38 z 54 meczów. Jego praca z kadrą narodową przyniosła Hiszpanii pierwszy od 1964 roku tytuł mistrza Europy.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Liczba oficjalnych meczów trenerskich | 1151 |
| Liczba zwycięstw | 567 |
| Liczba remisów | 262 |
| Liczba porażek | 322 |
| Średni procent zwycięstw | 49,26% |
| Najwyższa skuteczność (reprezentacja Hiszpanii, 2004-2008) | Ponad 70% |
Luis Aragonés pozostawił niezatarty ślad w historii hiszpańskiego futbolu, inspirując przyszłe pokolenia piłkarzy i trenerów swoim wizjonerstwem i odwagą w dążeniu do celów. Jego wpływ na rozwój taktyki i stylu gry jest nieoceniony.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Dlaczego Luis Aragones opuścił Hiszpanię?
Luis Aragonés opuścił reprezentację Hiszpanii po wygraniu Euro 2008, aby objąć stanowisko trenera w klubie Fenerbahçe SK. Decyzja ta była związana z chęcią podjęcia nowego wyzwania w swojej karierze trenerskiej.
Kto był trenerem Hiszpanii na Euro 2008?
Trenerem reprezentacji Hiszpanii na Euro 2008 był Luis Aragonés. To pod jego wodzą drużyna zdobyła tytuł mistrza Europy, co było pierwszym wielkim sukcesem Hiszpanii od wielu lat.
Kim jest Luis Enrique?
Luis Enrique jest hiszpańskim trenerem piłkarskim i byłym piłkarzem. W swojej karierze trenerskiej prowadził między innymi Barcelonę i reprezentację Hiszpanii, z którą brał udział w Euro 2020.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Luis_Aragon%C3%A9s
