Jack Lemmon, właściwie John Uhler Lemmon III, to postać, która na stałe zapisała się w historii kina jako jeden z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych aktorów swojego pokolenia. Urodzony 8 lutego 1925 roku w Newton w stanie Massachusetts, zmarł 27 czerwca 2001 roku w Los Angeles, w wieku 76 lat. Przez lata swojej kariery zyskał uznanie za mistrzowskie łączenie ról dramatycznych i komediowych, co przyniosło mu dwukrotnie Oscara. Jego życie prywatne, choć mniej medialne, było równie bogate – dwukrotnie stawał na ślubnym kobiercu, a z pierwszego małżeństwa z Cynthią Stone doczekał się syna Chrisa, który podążył śladami ojca, również zostając aktorem.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na styczeń 2026 roku minie blisko 24,5 roku od jego śmierci.
- Żona/Mąż: Cynthia Stone (1950–1956), Felicia Farr (od 1962).
- Dzieci: Chris Lemmon (syn z pierwszego małżeństwa), Courtney Lemmon (córka z drugiego małżeństwa).
- Zawód: Aktor, reżyser.
- Główne osiągnięcie: Dwukrotny zdobywca Oscara (za role w „Mister Roberts” i „Ocalić tygrysa”), uznawany za jednego z najwszechstronniejszych aktorów w historii kina.
Narodziny i wczesne lata
John Uhler Lemmon III, znany powszechnie jako Jack Lemmon, przyszedł na świat w nietypowych okolicznościach 8 lutego 1925 roku. Jego narodziny miały miejsce w windzie szpitala Newton-Wellesley w Newton, w stanie Massachusetts. To niezwykłe miejsce narodzin można uznać za symboliczny początek życia pełnego niespodzianek. Wczesne lata aktora naznaczone były troską o zdrowie – jako dziecko był bardzo chorowity. Przed ukończeniem dziesiątego roku życia przeszedł trzy poważne operacje uszu. Do dwunastego roku życia spędził łącznie dwa lata w szpitalach, co z pewnością wpłynęło na jego wrażliwość i sposób postrzegania świata, co często odnajdywało odzwierciedlenie w kreowanych przez niego postaciach, często zmagających się z przeciwnościami losu.
Dane biograficzne i miejsce spoczynku
Aktor zmarł 27 czerwca 2001 roku w Los Angeles, mając 76 lat. Jego odejście było znaczącą stratą dla światowego kina. Spoczywa na cmentarzu Westwood Village Memorial Park Cemetery w Los Angeles. Co symboliczne, został pochowany obok swojego wieloletniego przyjaciela i niezapomnianego partnera ekranowego, Waltera Matthau. Ich przyjaźń i wspólne kreacje na ekranie na trwałe wpisały się w historię Hollywood, a ich wspólne miejsce spoczynku jest namacalnym dowodem tej wyjątkowej więzi.
Edukacja i pseudonimy
Jack Lemmon był absolwentem prestiżowego Uniwersytetu Harvarda, który ukończył w 1947 roku, uzyskując tytuł Bachelor of Arts (AB) w dziedzinie nauk o służbie wojennej. Jego akademickie zaangażowanie nie ograniczało się jednak do nauki. W czasie studiów, gdy obowiązywał go zakaz występów z powodu nadzoru akademickiego, posługiwał się pseudonimami. Najbardziej znanym z nich był Timothy Orange. Te alternatywne tożsamości pozwoliły mu nadal rozwijać talent aktorski na deskach uniwersyteckich teatrów, co świadczyło o jego determinacji i pasji do sztuki od najmłodszych lat.
Rodzina i życie prywatne
Rodzice i pochodzenie
Był jedynym dzieckiem Mildred Burgess (z domu LaRue) oraz Johna Uhlera Lemmona Jr., który pełnił funkcję wiceprezesa ds. sprzedaży w firmie Doughnut Corporation of America. Dorastanie jako jedynak mogło wpłynąć na kształtowanie jego indywidualności i bliskich relacji z rodzicami. Te doświadczenia mogły znaleźć odzwierciedlenie w jego późniejszych rolach, gdzie często portretował postaci o złożonej psychice i głębokich więziach rodzinnych.
Pierwsze małżeństwo i syn
Pierwszą żoną Jacka Lemmona była Cynthia Stone. Para wzięła ślub w 1950 roku, jednak ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1956 roku. Z tego związku urodził się syn, Chris Lemmon, który podobnie jak ojciec, związał swoje życie z aktorstwem. Tradycja aktorska w rodzinie została w ten sposób podtrzymana, a Chris Lemmon kontynuuje dziedzictwo ojca, dzieląc się swoim talentem z widzami.
Drugie małżeństwo i córka
Drugą żoną aktora była aktorka Felicia Farr. Ich związek, który rozpoczął się w 1962 roku, trwał aż do śmierci aktora w 2001 roku, co świadczy o głębokiej i trwałej miłości. Para doczekała się córki o imieniu Courtney. Długoletnie i stabilne małżeństwo z Felicią Farr stanowiło ważny filar jego życia osobistego, zapewniając wsparcie i domowe ciepło w burzliwym świecie Hollywood.
Kariera zawodowa
Wszechstronność i styl aktorski
Jack Lemmon był powszechnie uznawany za jednego z najbardziej wszechstronnych aktorów swojej epoki. Jego niezwykły talent pozwalał mu z równą biegłością wcielać się w postacie dramatyczne, jak i komediowe. Ta umiejętność przyniosła mu zasłużony przydomek „najbardziej utytułowanego tragikomika swoich czasów”. Potrafił wzbudzać śmiech równie skutecznie, co wywoływać głębokie emocje, co czyniło go niezwykle cennym i uniwersalnym artystą na ekranie i na scenie. Jego ekranowy wizerunek często definiowano jako postać „everymana” – przeciętnego, często lękliwego przedstawiciela klasy średniej, z którym widzowie mogli się łatwo utożsamiać, co dodatkowo wzmacniało jego popularność.
Przełomowa rola w „Mister Roberts”
Przełomem w karierze Jacka Lemmona była jego rola Ensinga Pulvera w filmie „Mister Roberts” z 1955 roku. Za tę wybitną kreację otrzymał swojego pierwszego Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Grając u boku takich legend kina jak Henry Fonda i James Cagney, udowodnił swój ogromny potencjał i stał się postacią, na którą zaczęto zwracać szczególną uwagę w Hollywood. Film ten stanowił kamień milowy w jego rozwoju artystycznym, otwierając drzwi do dalszych znaczących ról.
Współpraca z Billym Wilderem
Przez dekady utrzymywał owocną współpracę z legendarnym reżyserem Billym Wilderem, czego efektem było siedem wspólnych filmów. Począwszy od kultowego „Pół żartem, pół serio” z 1959 roku, gdzie aktor przez 80% czasu występował w kobiecym przebraniu, naśladując osobowość swojej matki, aż po inne znaczące produkcje, ich artystyczne partnerstwo zaowocowało dziełami, które na stałe wpisały się w kanon światowego kina. Ta współpraca pozwoliła mu na eksplorowanie różnorodnych charakterów i udowadnianie swojej wszechstronności pod okiem mistrza.
Partnerstwo z Walterem Matthau
Jack Lemmon stworzył jeden z najsłynniejszych duetów w historii Hollywood z Walterem Matthau. Ich współpraca objęła 10 wspólnych filmów w latach 1966–1998, w tym niezapomniane produkcje takie jak „Dziwna para” (1968) czy „Dwaj zgryźliwi tetrycy” (1993). Chemia między aktorami na ekranie była niezwykła, a ich dialogi i interakcje do dziś bawią i wzruszają widzów. Ich partnerstwo stało się synonimem znakomitego kina komediowego i dramatycznego zarazem, a ich wspólne występy są jednymi z najbardziej pamiętnych w historii Hollywood.
Firma produkcyjna Jalem Productions
W 1960 roku Jack Lemmon założył własną firmę produkcyjną, nazwaną Jalem Productions. Nazwa ta powstała z pierwszych liter jego imion i nazwiska, co świadczy o osobistym zaangażowaniu aktora w rozwój projektu. Firma ta miała na swoim koncie produkcję takich hitów jak „Nieugięty Luke” (1967), co pokazuje, że nie tylko doskonale odnajdywał się przed kamerą, ale także posiadał zmysł do biznesu i potrafił dostrzec potencjał w filmowych przedsięwzięciach.
Reżyserski debiut
Jedynym filmem, który Jack Lemmon wyreżyserował w swojej karierze, był komediodramat „Kotch” z 1971 roku. W tym projekcie postanowił powierzyć główną rolę swojemu przyjacielowi, Walterowi Matthau. Ten debiut reżyserski świadczy o wszechstronności, która poza aktorstwem, wykazywał zainteresowanie również innymi aspektami produkcji filmowej.
Nagrody i osiągnięcia
Oscary
Jack Lemmon jest zdobywcą dwóch prestiżowych Oscarów. Pierwszą statuetkę otrzymał w 1955 roku za rolę drugoplanową w filmie „Mister Roberts”. Drugiego Oscara zdobył w 1973 roku za pierwszoplanową rolę w filmie „Ocalić tygrysa”. Tym samym stał się pierwszym aktorem w historii, który zdobył obie te wyróżnienia, co stanowiło niezwykłe osiągnięcie i potwierdzenie jego talentu i wszechstronności jako aktora filmowego.
Nominacje do Nagrody Akademii
Łącznie Jack Lemmon był nominowany do Nagrody Akademii aż osiem razy. Oprócz wspomnianych filmów, nominacje przyniosły mu również wybitne role w takich produkcjach jak „Garsoniera” (1960), „Dni wina i róż” (1962), „Chiński syndrom” (1979) czy „Zaginiony” (1982). Te liczne nominacje świadczą o stałym uznaniu jego pracy przez Akademię Filmową na przestrzeni wielu lat kariery.
Inne prestiżowe nagrody
Kolekcja nagród Jacka Lemmona była imponująca i obejmowała wiele prestiżowych wyróżnień. W swojej karierze zdobył pięć Złotych Globów, trzy nagrody BAFTA oraz dwie nagrody Primetime Emmy. Dodatkowo, jego talent został doceniony podczas Festiwalu Filmowego w Wenecji, gdzie otrzymał Puchar Volpi dla najlepszego aktora.
Nagrody za całokształt twórczości
Doceniając jego wieloletni wkład w rozwój sztuki filmowej, Jack Lemmon został uhonorowany najważniejszymi nagrodami za całokształt twórczości. Wśród nich znalazły się AFI Life Achievement Award w 1988 roku, Cecil B. DeMille Award w 1991 roku oraz prestiżowe Kennedy Center Honors w 1996 roku. Te wyróżnienia podkreślają jego nieoceniony wpływ na kino i status legendy.
Zdrowie i wyzwania
Dzieciństwo i problemy zdrowotne
Jak wspomniano wcześniej, Jack Lemmon jako dziecko był bardzo chorowity. Przed ukończeniem 10. roku życia przeszedł trzy poważne operacje uszu, a do dwunastego roku życia spędził łącznie dwa lata w szpitalach. Te wczesne doświadczenia zmagania się z problemami zdrowotnymi z pewnością ukształtowały jego charakter i mogły wpłynąć na sposób, w jaki podchodził do ról postaci przechodzących przez trudne chwile.
Przyczyna śmierci
Przyczyną śmierci Jacka Lemmona w czerwcu 2001 roku były powikłania wynikające z choroby nowotworowej pęcherza moczowego. Aktor zmagał się z tą chorobą w ostatnim okresie swojego życia, co stanowiło trudne wyzwanie zarówno dla niego, jak i dla jego bliskich. Mimo choroby, jego postawa i determinacja w walce o życie były godne podziwu.
Muzyczne pasje
Talent pianistyczny
Jack Lemmon był nie tylko utalentowanym aktorem, ale również utalentowanym pianistą-samoukiem. Swoją przygodę z fortepianem rozpoczął w wieku 14 lat, grając ze słuchu. Muzyka towarzyszyła mu przez całe życie, stanowiąc ważny element jego osobowości i pasji. Jego zamiłowanie do gry na pianinie dodawało mu kolejny wymiar jako artyście, pokazując jego wrażliwość i wszechstronność.
Ciekawostki i kontrowersje
Sprzeciw wobec zmiany nazwiska
Na początku swojej kariery Jack Lemmon stanął w obliczu propozycji zmiany nazwiska. Szef studia Columbia, Harry Cohn, obawiał się, że nazwisko „Lemmon” (brzmiące jak „lemon” – cytryna, co w slangu oznaczało bubel) może być wykorzystywane do wyśmiewania jakości jego filmów. Skutecznie jednak sprzeciwił się tej propozycji, zachowując swoje oryginalne nazwisko, które później stało się synonimem doskonałego aktorstwa.
Praca za minimalną stawkę
Aby zagrać w filmie „Ocalić tygrysa” (1973), na którym bardzo mu zależało, Jack Lemmon zgodził się pracować za minimalną stawkę związkową, która wynosiła wówczas zaledwie 165 dolarów tygodniowo. Ta decyzja, mimo że był już wielką gwiazdą, świadczy o jego zaangażowaniu w projekty, które uważał za artystycznie wartościowe, a także o jego skromności i pasji do aktorstwa ponad finansowe korzyści.
Odrzucona rola Sundance Kida
Jack Lemmon odrzucił propozycję zagrania roli Sundance Kida w kultowym filmie „Butch Cassidy i Sundance Kid”. Rolę tę zaoferował mu sam Paul Newman, jako wyraz wdzięczności za wyprodukowanie przez niego filmu „Nieugięty Luke”. Decyzja ta pokazuje, że często kierował się własnymi przekonaniami i priorytetami artystycznymi, nawet jeśli oznaczało to rezygnację z potencjalnie głośnej roli.
Wręczenie honorowego Oscara Charliemu Chaplinowi
Podczas ceremonii wręczenia Oscarów w 1972 roku, Jack Lemmon miał zaszczyt wręczyć honorową statuetkę legendzie kina niemego, Charliemu Chaplinowi. Było to wydarzenie o ogromnym znaczeniu symbolicznym, łączące gwiazdy różnych pokoleń i stylów filmowych, a sam aktor z pewnością czuł się zaszczycony, mogąc oddać hołd tak wybitnemu twórcy.
Wizerunek „everymana” w kinie
Jego ekranowy wizerunek był często definiowany jako postać „everymana” – przeciętnego, często lękliwego przedstawiciela klasy średniej. Ta cecha sprawiała, że widzowie mogli się z nim łatwo utożsamiać, dostrzegając w jego postaciach odzwierciedlenie własnych trosk, nadziei i codziennych zmagań. Ta bliskość z widzem była jednym z kluczy do jego ogromnej popularności i trwałego miejsca w sercach publiczności.
Kluczowe filmy i współprace
Wybrane role filmowe
- „Mister Roberts” (1955) – za tę rolę zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
- „Pół żartem, pół serio” (1959) – kultowy film Billy’ego Wildera, w którym aktor przez większość czasu występował w kobiecym przebraniu.
- „Garsoniera” (1960) – rola przyniosła mu nominację do Oscara.
- „Dni wina i róż” (1962) – kolejna nominacja do Oscara.
- „Dziwna para” (1968) – niezapomniana kreacja u boku Waltera Matthau.
- „Ocalić tygrysa” (1973) – rola, za którą otrzymał Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.
- „Chiński syndrom” (1979) – nominacja do Oscara.
- „Zaginiony” (1982) – kolejna nominacja do Oscara.
- „Dwaj zgryźliwi tetrycy” (1993) – kontynuacja sukcesu duetu z Walterem Matthau.
Wybrane filmy z Billym Wilderem
- „Pół żartem, pół serio” (Some Like It Hot, 1959)
- „Garsoniera” (The Apartment, 1960)
- „Słodka Irma” (Irma la Douce, 1963)
- „Kotch” (1971) – reżyseria
Filmy z Walterem Matthau
- „Dziwna para” (The Odd Couple, 1968)
- „Dwaj zgryźliwi tetrycy” (Grumpy Old Men, 1993)
- „Dwaj zgryźliwi tetrycy 2” (Grumpier Old Men, 1995)
- „Zaginiony” (Missing, 1982)
Tabela nagród i osiągnięć
| Nagroda | Rok | Kategoria | Film/Produkcja |
|---|---|---|---|
| Oscar | 1955 | Najlepszy aktor drugoplanowy | Mister Roberts |
| Oscar | 1973 | Najlepszy aktor pierwszoplanowy | Ocalić tygrysa |
| Złoty Glob | 1955 | Najbardziej obiecujący nowy aktor | Mister Roberts |
| Złoty Glob | 1960 | Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu | Pół żartem, pół serio |
| Złoty Glob | 1961 | Najlepszy aktor w filmie dramatycznym | Garsoniera |
| Złoty Glob | 1964 | Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu | Słodka Irma |
| Złoty Glob | 1970 | Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu | Dziwna para |
| Nagroda BAFTA | 1957 | Najlepszy aktor zagraniczny | Mister Roberts |
| Nagroda BAFTA | 1961 | Najlepszy aktor zagraniczny | Garsoniera |
| Nagroda BAFTA | 1975 | Najlepszy aktor | Ocalić tygrysa |
| Primetime Emmy | 1986 | Wybitny aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym | „A Family Tree” (w ramach antologii „Hallmark Hall of Fame”) |
| Primetime Emmy | 1990 | Wybitny aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym | „The Long Island Incident” |
| Puchar Volpi | 1989 | Najlepszy aktor | „Fat Man and Little Boy” |
| AFI Life Achievement Award | 1988 | Nagroda za całokształt twórczości | – |
| Cecil B. DeMille Award | 1991 | Nagroda za całokształt twórczości | – |
| Kennedy Center Honors | 1996 | Nagroda za całokształt twórczości | – |
Warto wiedzieć: Jack Lemmon był pierwszym aktorem w historii, który zdobył Oscara zarówno za rolę pierwszoplanową, jak i drugoplanową, co podkreśla jego niezwykłą wszechstronność i jakość jego kreacji aktorskich.
Podsumowując, Jack Lemmon pozostanie na zawsze w pamięci jako mistrz tragedii i komedii, którego wszechstronność, wrażliwość i empatia wobec postaci uczyniły go niezapomnianym artystą. Jego bogata kariera filmowa, liczne nagrody i unikalny styl aktorski stanowią dowód na to, że prawdziwy talent potrafi poruszyć najgłębsze struny ludzkiej duszy, dostarczając widzom zarówno wzruszeń, jak i niezapomnianych chwil rozrywki.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Ile lat miał Jack Lemmon w filmie Zrzędliwy staruszek?
W filmie „Zrzędliwy staruszek” (Grumpy Old Men) Jack Lemmon grał postać Johna Gustafsona. Choć jego postać była przedstawiana jako starsza, sam Lemmon miał wtedy 70 lat.
Co Jack Lemmon powiedział o Marilyn Monroe?
Jack Lemmon często wyrażał podziw dla Marilyn Monroe, podkreślając jej profesjonalizm i determinację na planie filmowym. Wspominał, że mimo publicznego wizerunku, była ona osobą bardzo wrażliwą i utalentowaną aktorką.
Czy Jack Lemmon i Walter Matthau byli przyjaciółmi?
Tak, Jack Lemmon i Walter Matthau byli bliskimi przyjaciółmi, zarówno na ekranie, jak i poza nim. Ich przyjaźń trwała przez wiele lat, a obaj aktorzy cenili sobie wzajemnie swoje poczucie humoru i artystyczne podejście.
Ile filmów nakręcili razem Jack Lemmon i Shirley MacLaine?
Jack Lemmon i Shirley MacLaine wystąpili razem w pięciu filmach. Ich wspólne produkcje obejmują takie tytuły jak „Czarownica z roku 1955”, „Potępieńcy”, „Co się zdarzyło BABY JANE?”, „Klub pierwszych żon” oraz „Miasteczko Salem”.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Jack_Lemmon
