Strona główna Ludzie El Greco: Malarz z Krety i ekstaza św. Franciszka

El Greco: Malarz z Krety i ekstaza św. Franciszka

by Oska

El Greco, właściwie Doménikos Theotokópoulos, to postać, która wywarła niezatarty wpływ na historię sztuki europejskiej, łącząc w swojej twórczości wpływy bizantyjskie, weneckie i hiszpańskie w sposób absolutnie unikatowy. Urodzony 1 października 1541 roku, na początku 2024 roku artysta miałby 583 lata. Choć świat zapamiętał go jako „Grek”, to właśnie hiszpańskie Toledo stało się jego domem i sceną dla jego największych dzieł, gdzie spędził ostatnie dekady życia. Jego syn, Jorge Manuel, również podążył drogą artystyczną, stając się malarzem i architektem, co świadczy o silnych więzach rodzinnych i artystycznej tradycji.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: W 2024 roku miałby 583 lata.
  • Żona/Mąż: Brak informacji o żonie.
  • Dzieci: Syn Jorge Manuel (malarz i architekt).
  • Zawód: Malarz, rzeźbiarz, architekt.
  • Główne osiągnięcie: Stworzenie unikatowego stylu malarskiego, prekursorskiego wobec ekspresjonizmu, wpływowego na sztukę nowoczesną.

Kim był El Greco? Podstawowe informacje o artyście

Doménikos Theotokópoulos (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), powszechnie znany jako El Greco, czyli „Grek”, to jeden z najwybitniejszych artystów przełomu XVI i XVII wieku. Urodził się 1 października 1541 roku w Iraklionie na Krecie, wówczas należącej do Republiki Weneckiej. Zmarł 7 kwietnia 1614 roku w Toledo w Hiszpanii. Choć jego życie było naznaczone podróżami i poszukiwaniem mecenatu, to właśnie Hiszpania, a w szczególności Toledo, stała się miejscem, gdzie jego talent rozkwitł, a jego sztuka zyskała unikalny charakter.

El Greco był artystą o wszechstronnych talentach, cenionym nie tylko za malarstwo, ale także za umiejętności w rzeźbie i architekturze. Ta wielowymiarowość pozwalała mu na realizację ambitnych projektów, często obejmujących całe założenia architektoniczne i dekoracyjne, co stanowiło o niezwykłości jego wizji artystycznej.

Rodzina i życie prywatne El Greca

Pochodzenie i status rodziny

El Greco pochodził z rodziny o dobrej pozycji społecznej i materialnej. Jego ojciec, Geṓrgios Theotokópoulos, był kupcem i poborcą podatkowym, co zapewniało rodzinie stabilność ekonomiczną i możliwość zapewnienia młodemu Doménikosowi odpowiedniego wykształcenia.

Relacje z bratem

Artysta miał starszego brata, Manoússosa Theotokópoulosa, który również był zamożnym kupcem. Bliska więź między braćmi potwierdza fakt, że Manoússos spędził ostatnie lata życia w domu El Greca w Toledo, co świadczy o głębokich i trwałych relacjach rodzinnych.

Kwestia wyznania

Choć rodzina El Greca prawdopodobnie wyznawała greckoprawosławie, sam artysta w konserwatywnej Hiszpanii określał się jako „pobożny katolik”. Ten wybór mógł być podyktowany pragmatycznymi względami adaptacyjnymi i potrzebą akceptacji społecznej w nowym środowisku.

Wykształcenie i biblioteka

El Greco był człowiekiem o szerokich horyzontach intelektualnych. Posiadał bogatą bibliotekę liczącą 130 tomów, zawierającą dzieła klasyki greckiej i łacińskiej oraz Biblię w języku greckim. Ta rozległa wiedza stanowiła fundament jego artystycznej wrażliwości i głębi przekazu.

Kariera zawodowa El Greca

Początki na Krecie (szkoła kreteńska) i okres wenecki

Pierwsze kroki artystyczne El Greco stawiał na Krecie, gdzie zdobywał doświadczenie w malowaniu ikon w tradycji postbizantyjskiej. Już w 1563 roku, jako 22-latek, posiadał tytuł „mistrza”. Około 1567 roku przeniósł się do Wenecji, jednego z głównych ośrodków artystycznych Europy. Tam, według Giulia Clovio, miał być uczniem słynnego Tycjana, co pozwoliło mu na przyswojenie sobie technik i estetyki renesansu weneckiego, inspirując się między innymi twórczością Tintoretta.

Pobyt w Rzymie i własny warsztat

W 1570 roku, dzięki rekomendacji Giulia Clovio, El Greco osiadł w Rzymie, gdzie otworzył własny warsztat. Jego pobyt w Wiecznym Mieście nie obył się bez kontrowersji. Artysta odważnie krytykował dzieła Michała Anioła, co świadczy o jego niekonwencjonalnych poglądach i silnym charakterze. Te konflikty mogły wpłynąć na jego późniejsze decyzje o opuszczeniu Rzymu.

Przełom w Toledo

Po przybyciu do Hiszpanii w 1577 roku, El Greco znalazł swoje artystyczne schronienie w Toledo. Miasto to, będące religijną stolicą Hiszpanii, stało się scenerią dla jego najbardziej znaczących dzieł i miejscem, gdzie wykształcił swój niepowtarzalny, mistyczny styl.

Pierwsze duże zlecenia i konflikt z Filipem II

W Toledo El Greco szybko zdobył uznanie, realizując pierwsze ważne zamówienia, m.in. obrazy do kościoła Santo Domingo el Antiguo. Szczególnie docenione zostało dzieło „El Espolio” (Obnażenie z szat), które ugruntowało jego pozycję. Artysta liczył na mecenat królewski i stworzył dla Filipa II dzieła takie jak „Allegoria Świętej Ligi”. Niestety, królowi nie przypadł do gustu niekonwencjonalny styl El Greca, co skutkowało brakiem dalszych zleceń królewskich i skierowaniem artysty ku lokalnym zamówieniom.

Najważniejsze dzieła i osiągnięcia El Greca

Uznanie za życia i status prekursora

Mimo że jego styl wzbudzał kontrowersje, El Greco cieszył się znacznym uznaniem jeszcze za życia. W 1607 roku został opisany jako „jeden z największych ludzi w tym królestwie i poza nim”. Po latach zapomnienia, w XX wieku został odkryty na nowo jako prekursor ekspresjonizmu i kubizmu, a jego innowacyjne podejście do formy i koloru okazało się wyprzedzać epokę.

Inspiracja dla wielkich twórców

Twórczość El Greca wywarła głęboki wpływ na późniejszych artystów i pisarzy, w tym na Rainera Marię Rilkego i Nikosa Kazantzakisa. Pablo Picasso, pracując nad „Pannami z Awinionu”, czerpał inspirację z późnych dzieł El Greca, takich jak „Otwarcie Piątej Pieczęci”, co podkreśla jego znaczenie dla sztuki nowoczesnej.

Najważniejsze dzieła

  • Pogrzeb hrabiego Orgaza (1586–1588): Najsłynniejsze dzieło artysty, będące mistrzowskim połączeniem sfery ziemskiej i niebiańskiej.
  • Widok Toledo (1596–1600): Jeden z niewielu pejzaży El Greca, charakteryzujący się dramatycznym niebem i symbolicznym przedstawieniem miasta.
  • Otwarcie Piątej Pieczęci (1608–1614): Dzieło o silnej ekspresji i deformacji postaci, kluczowe dla rozwoju sztuki nowoczesnej.
  • Adoracja Imienia Jezus: Znana również jako „Allegoria Świętej Ligi”, jedno z dzieł stworzonych dla Filipa II.
  • Zwiastowanie: Temat często podejmowany przez artystę, ukazujący ewolucję jego stylu od wpływów weneckich do mistycznego manieryzmu.

Kontrowersje i mniej znane fakty z życia El Greca

Krytyka Michała Anioła i inne spory

El Greco zasłynął z krytyki dzieł Michała Anioła, nazywając go „dobrym człowiekiem, ale nie potrafiącym malować”. Jego śmiałość sięgnęła zenitu, gdy zaproponował papieżowi zamalowanie „Sądu Ostatecznego”. Z powodu niekonwencjonalnych poglądów i trudnego charakteru, artysta popadł w konflikt z otoczeniem, co doprowadziło do jego opuszczenia Palazzo Farnese i zatargów z innymi artystami.

Spory prawne o wynagrodzenie

El Greco był znany z tego, że dochodził godziwego wynagrodzenia za swoje dzieła, często prowadząc spory prawne. Nawet po sukcesie „El Espolio”, musiał walczyć o zapłatę, co świadczy o jego silnym charakterze i dbałości o własne prawa artystyczne.

Warto wiedzieć: El Greco prowadził prosperujący warsztat w Toledo, który zajmował się produkcją replik jego najbardziej popularnych kompozycji, zapewniając mu stały dochód.

Metoda pracy i charakterystyczny styl

El Greco pracował w zaciemnionych pomieszczeniach, twierdząc, że światło dzienne zakłóca jego „wewnętrzne światło”. Jego styl charakteryzuje się wydłużonymi, niemal „torturowanymi” sylwetkami postaci i intensywną, fantastyczną kolorystyką. Błędnie przypisywano te deformacje wadom wzroku, podczas gdy były one świadomym zabiegiem artystycznym.

Podpis jako manifestacja tożsamości

Nawet po latach życia w Hiszpanii, El Greco podkreślał swoje greckie pochodzenie, podpisując się greckim alfabetem i dodając słowo „Krḗs”. Ta duma z korzeni była integralną częścią jego tożsamości artystycznej.

W „Widoku Toledo” artysta celowo modyfikował rzeczywistość, przesuwając budynki dla uzyskania lepszego efektu artystycznego, co pokazuje jego skłonność do eksperymentowania z formą i przestrzenią.

Ciekawostki o El Greco

  • Syn Jorge Manuel: Jego syn, Jorge Manuel, podążył śladami ojca, stając się malarzem i architektem oraz współpracując z El Greco przy wielu późnych projektach.
  • Kolekcja rzeźb i modeli: Po śmierci artysty odnaleziono bogatą kolekcję modeli z wosku, gipsu i gliny, używanych do studiów nad formą i światłem.
  • Notatki na marginesach: W swoim egzemplarzu dzieła Vasariego El Greco pozostawił liczne, często krytyczne uwagi, ujawniające jego teorię sztuki i poglądy na temat innych twórców.
  • Mieszkanie w pałacu i zamiłowanie do luksusu: W Toledo wynajmował luksusowe apartamenty, świadczące o jego wysokich aspiracjach i zamiłowaniu do komfortu. Zatrudniał muzyków, co podkreślało jego hojność i estetyczne upodobania.
  • Odkrycie na nowo: Przez wieki El Greco był uznawany za artystę ekscentrycznego. Dopiero w XX wieku nastąpiło jego „odkrycie na nowo” i docenienie jego nowatorskiego stylu.
  • Wpływ na Pabla Picassa: Pablo Picasso studiował „Otwarcie Piątej Pieczęci”, co świadczy o ogromnym wpływie El Greca na rozwój sztuki nowoczesnej.
  • Symbol Toledo: El Greco jest nierozerwalnie związany z Toledo, a jego sztuka jest uważana za wyraz hiszpańskiego mistycyzmu, mimo jego greckiego pochodzenia.
  • Nieśmiertelność przydomka: Choć sam był Doménicosem, jego przydomek „El Greco” stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek w historii sztuki.

Styl El Greca był tak osobisty i unikalny, że nie stworzył on trwałej szkoły artystycznej. Jego sztuka „umarła” wraz z nim, by odrodzić się dopiero wieki później, kiedy został doceniony jako prekursor nowoczesnych nurtów w malarstwie.

Podsumowując, El Greco, którego prawdziwe nazwisko brzmiało Doménikos Theotokópoulos, był artystą o niezwykłej wizji i technicznym mistrzostwie, który odcisnął trwałe piętno na historii sztuki europejskiej. Jego unikatowy styl, łączący duchowość z innowacyjnym podejściem do formy i koloru, uczynił go prekursorem wielu nowoczesnych nurtów malarskich, a jego dzieła nadal poruszają głębią przekazu i wizualną siłą, czyniąc go jednym z najbardziej cenionych twórców w historii.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Co to znaczy El Greco?

„El Greco” to przydomek nadany Domenikosowi Theotokopoulosowi, greckiemu malarzowi, rzeźbiarzowi i architektowi działającemu w Hiszpanii. Przydomek ten dosłownie oznacza „Greka” i nawiązuje do jego pochodzenia.

Co oznacza el greco?

Jak wspomniano, „El Greco” oznacza dosłownie „Greka”. Jest to przydomek, który przylgnął do artysty ze względu na jego pochodzenie z Krety, która wówczas znajdowała się pod panowaniem Republiki Weneckiej.

Gdzie w Polsce znajduje się obraz El Greco?

W Polsce znajduje się jeden obraz przypisywany El Grecu – „Ecce Homo”. Można go zobaczyć w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/El_Greco