Dolores Hart, urodzona 20 października 1938 roku, to amerykańska zakonnica rzymskokatolicka z Zakonu Świętego Benedykta i była aktorka, która w latach 1957–1963 odnosiła sukcesy w Hollywood. Mając 85 lat, zyskała rozgłos dzięki rolom u boku Elvisa Presleya oraz w kultowej komedii „Where the Boys Are”, by w wieku zaledwie 24 lat podjąć radykalną decyzję o porzuceniu kariery i wstąpieniu do klasztoru klauzurowego Abbey of Regina Laudis. Jej życie to fascynująca podróż od blasku fleszy do życia w duchowej kontemplacji.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 85 lat (stan na październik 2023)
- Żona/Mąż: Brak danych (nie wyszła za mąż)
- Dzieci: Brak danych (nie miała dzieci)
- Zawód: Zakonnica, była aktorka
- Główne osiągnięcie: Przejście od kariery hollywoodzkiej gwiazdy do życia zakonnego, znaczący wkład w kulturę i duchowość.
Podstawowe informacje o Dolores Hart
Dolores Hart, urodzona jako Dolores Hicks 20 października 1938 roku w Chicago w stanie Illinois, jest postacią o niezwykłej ścieżce życiowej. Jest amerykańską zakonnicą rzymskokatolicką z Zakonu Świętego Benedykta (OSB) oraz byłą aktorką, która w latach 1957–1963 zdobyła uznanie w przemyśle filmowym. W 1963 roku, będąc u szczytu sławy i mając zaledwie 24 lata, podjęła radykalną decyzję o porzuceniu kariery aktorskiej i wstąpieniu do klasztoru klauzurowego Abbey of Regina Laudis w Bethlehem w stanie Connecticut. Ta decyzja stanowi punkt zwrotny w jej życiu, symbolizując odejście od zgiełgu Hollywood na rzecz życia duchowego.
Życie prywatne Dolores Hart
Rodzina i wczesne lata
Dolores Hart była jedynym dzieckiem aktora Berta Hicksa oraz Harriett Hicks. Jej rodzina miała silne powiązania z branżą rozrywkową, co z pewnością wpłynęło na jej późniejsze wybory zawodowe. Jej wujkiem (poprzez małżeństwo) był słynny tenor i aktor Mario Lanza. Dziadek Dolores pracował jako kinooperator, a jego ogromny entuzjazm do filmów stał się jedną z głównych inspiracji, które skłoniły młodą Dolores do podjęcia kariery aktorskiej. W wieku 10 lat dokonała konwersji na rzymski katolicyzm, co było pierwszym krokiem ku jej późniejszej duchowej ścieżce.
Związki i decyzje życiowe
Przez wiele lat Dolores Hart była związana z architektem z Los Angeles, Donem Robinsonem. Zaręczyli się i planowali ślub, jednak w kluczowym momencie, tuż przed ceremonią, zerwała zaręczyny, decydując się na wstąpienie do zakonu. Mimo odwołania ślubu, ona i Don Robinson pozostali bliskimi przyjaciółmi przez całe życie. Robinson nigdy się nie ożenił i odwiedzał ją w opactwie w każde święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy aż do swojej śmierci 29 listopada 2011 roku. Ta wyjątkowa przyjaźń świadczy o głębi relacji, które potrafiła budować Dolores, nawet po radykalnej zmianie życiowej ścieżki.
Kariera aktorska Dolores Hart
Debiut i sukcesy u boku Elvisa Presleya
Kariera aktorska Dolores Hart nabrała tempa w 1957 roku, kiedy zadebiutowała w filmie fabularnym u boku samego Elvisa Presleya w produkcji „Loving You”. Wcieliła się tam w rolę Susan Jessup, będącej obiektem uczuć głównego bohatera. Ponownie wystąpiła u boku Elvisa Presleya w 1958 roku w filmie „King Creole”, grając postać Nellie. Ten występ ugruntował jej status jako wschodzącej gwiazdy Hollywood, przyciągając uwagę widzów i krytyków.
Przełomowe role i ostatnie występy
W 1960 roku Dolores Hart zagrała jedną z głównych ról w kultowej komedii „Where the Boys Are”, która stała się jednym z jej najbardziej rozpoznawalnych występów kinowych i przysporzyła jej szeroką popularność. Jej ostatnią rolą filmową była postać Donny Stuart w filmie „Come Fly with Me” z 1963 roku, co nastąpiło tuż przed ogłoszeniem decyzji o odejściu z zawodu. Ostatnim występem aktorskim w ogóle był udział w serialu „The Virginian”, gdzie zagrała rolę katolickiej misjonarki, symbolicznie ryzykującej życie dla ślubów złożonych Bogu. Ten wybór roli można postrzegać jako zapowiedź jej przyszłych wyborów życiowych.
Filmografia Dolores Hart
- „Loving You” (1957)
- „King Creole” (1958)
- „Where the Boys Are” (1960)
- „Come Fly with Me” (1963)
- „The Virginian” (serial)
Osiągnięcia i nagrody Dolores Hart
Sukcesy teatralne i nominacje
Dolores Hart odniosła również znaczące sukcesy na deskach Broadwayu. W 1959 roku zdobyła nagrodę Theatre World Award za rolę w sztuce „The Pleasure of His Company”. Za ten sam występ otrzymała nominację do prestiżowej nagrody Tony w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa. Te nagrody i nominacje świadczą o jej wszechstronnym talencie aktorskim, który znajdował uznanie zarówno na ekranie, jak i na scenie teatralnej.
Nagrody i wyróżnienia
- Theatre World Award (1959)
- Nominacja do nagrody Tony w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa
Mimo życia w klasztorze, Dolores Hart jest aktywnym członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). To prestiżowe członkostwo pozwala jej brać udział w głosowaniach nad przyznawaniem Oscarów, co jest niezwykłym dowodem na to, że nawet po porzuceniu kariery aktorskiej, nadal pozostaje związana ze światem filmu. Jej obecność w Akademii podkreśla trwałe znaczenie jej wkładu w przemysł filmowy.
Życie zakonne Dolores Hart
Decyzja o wstąpieniu do zakonu
W 1963 roku, w wieku 24 lat i będąc u szczytu kariery, Dolores Hart podjęła radykalną decyzję o wstąpieniu do Abbey of Regina Laudis w Bethlehem. Decyzja ta była nagła – podczas promocyjnej podróży do Nowego Jorku po prostu wsiadła w samochód i pojechała do opactwa z biletem w jedną stronę. To działanie pokazuje determinację i siłę jej wewnętrznego powołania. Kluczowym momentem dla jej powołania było spotkanie z papieżem Janem XXIII w Rzymie podczas kręcenia filmu „Francis of Assisi” w 1961 roku. Papieska audiencja miała zainspirować ją do pójścia drogą zakonną.
Życie w klasztorze i funkcje
Śluby wieczyste złożyła w 1970 roku, w pełni oddając się regule św. Benedykta. W 2001 roku została mianowana przeoryszą (prioress) klasztoru Regina Laudis i pełniła tę ważną funkcję przez 14 lat, aż do roku 2015. Jej zaangażowanie w życie zakonne i służba wspólnocie świadczą o głębokim oddaniu duchowym.
Warto wiedzieć: Reguła św. Benedykta, której oddana jest siostra Dolores, kładzie nacisk na modlitwę, pracę i życie we wspólnocie.
Działalność filantropijna i społeczna Dolores Hart
Wspieranie sztuki i budowa teatru
Wykorzystując swoją dawną sławę i kontakty z branży filmowej, Dolores Hart aktywnie działała na rzecz rozwoju klasztornego programu artystycznego. Była inicjatorką budowy otwartego teatru na terenie opactwa w Bethlehem. Projekt ten wspierali finansowo jej przyjaciele z branży, m.in. znani aktorzy Paul Newman i Patricia Neal. Utworzenie teatru miało na celu promocję sztuki i pomoc młodym ludziom odnaleźć powołanie.
Zaangażowanie w sprawy zdrowotne
W kwietniu 2006 roku Dolores Hart wystąpiła przed komisją Kongresu w Waszyngtonie, zeznając na temat potrzeby zwiększenia nakładów na badania nad idiopatyczną neuropatią obwodową. Jest to bolesne i upośledzające schorzenie neurologiczne, na które sama cierpi. Jej publiczne wystąpienie miało na celu podniesienie świadomości społecznej i zachęcenie do dalszych badań nad tą chorobą.
Problemy zdrowotne Dolores Hart
Dolores Hart cierpi na idiopatyczną neuropatię obwodową, schorzenie neurologiczne charakteryzujące się bólem i znacznym upośledzeniem funkcji. Właśnie to schorzenie stało się powodem jej powrotu do życia publicznego w celach edukacyjnych w 2006 roku, kiedy to zaczęła otwarcie mówić o swojej chorobie i potrzebie wsparcia dla osób ją dotkniętych.
Inne projekty i publikacje Dolores Hart
Autobiografia i filmy dokumentalne
W 2013 roku Dolores Hart opublikowała swoją autobiografię zatytułowaną „The Ear of the Heart: An Actress’ Journey from Hollywood to Holy Vows”. Jej historia stała się również bohaterką filmu dokumentalnego HBO „God is the Bigger Elvis” z 2011 roku, który opowiada o jej transformacji od gwiazdy Hollywood do zakonnicy. Ten dokument oraz jej autobiografia przybliżają szerokiej publiczności jej unikalne doświadczenia.
Powrót na czerwony dywan
W 2012 roku, po 53 latach przerwy, Dolores Hart ponownie pojawiła się na czerwonym dywanie podczas gali rozdania Oscarów. Towarzyszyła jej na tej uroczystości promocja nominowanego do nagrody filmu dokumentalnego o jej życiu. Ten symboliczny powrót do świata kina, choć w zupełnie innej roli, podkreślił jej trwałe powiązania z branżą, której kiedyś była czołową postacią.
Ciekawostki z życia Dolores Hart
Szczodrość przy opuszczaniu Hollywood
Kiedy Dolores Hart opuszczała Hollywood, aby rozpocząć życie zakonne, wykazała się niezwykłą szczodrością. Oddała niemal cały swój majątek, w tym cenną biżuterię i torebki, córkom aktora Karla Maldena. Powiedziała im, aby wzięły, co chcą, ponieważ ona odchodzi „za głosem serca”. Ten gest podkreśla jej duchowe priorytety i bezinteresowność.
Wczesne przejawy zainteresowania duchowością
Już w trakcie swojej kariery aktorskiej można było dostrzec przejawy jej rosnącego zainteresowania duchowością. Podczas kręcenia filmu „Francis of Assisi” w 1961 roku, w którym wcielała się w rolę św. Klary, Dolores Hart wykonała szkic posągu św. Franciszka. Ten artystyczny gest był wczesnym sygnałem jej głębokiego zainteresowania życiem duchowym i postaciami świętych, co stanowiło zapowiedź jej przyszłej drogi życiowej.
Historia Dolores Hart to niezwykła opowieść o śmiałym wyborze ścieżki życiowej, która z daleka od blichtru Hollywood doprowadziła ją do głębokiego spełnienia duchowego. Jej życie, naznaczone zarówno sukcesami w świecie filmu, jak i oddaniem się służbie Bogu, stanowi inspirujący przykład podążania za wewnętrznym powołaniem.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Co się stało z aktorką Dolores Hart?
Aktorka Dolores Hart porzuciła karierę filmową i wstąpiła do zakonu. Obecnie mieszka w klasztorze w Connecticut, gdzie prowadzi życie zakonne.
Która aktorka wstąpiła do zakonu?
Aktorka, o której mowa, to Dolores Hart. W szczytowym momencie swojej kariery filmowej podjęła decyzję o wstąpieniu do zakonu.
Dlaczego Dolores Hart została zakonnicą?
Dolores Hart zdecydowała się zostać zakonnicą z powodów duchowych i potrzeby pogłębienia swojej wiary. Odczuwała silne powołanie do życia zakonnego, które przewyższyło jej zamiłowanie do aktorstwa.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Dolores_Hart
